Mainmenu

Negentiende-eeuwse Atelierpraktijk

Maris, Matthijs, 1892-01-04
Citaat
Archief
archief Philip Zilcken
Vorm
brief
Begindatum
1892-01-04
Einddatum
1892-01-04
Trefwoord persoon
Maris, Matthijs (kunstenaar)
Zilcken, Philip (kunstenaar)
Artz, David Adolph Constant (kunstenaar)
Turner, Joseph Mallord William (kunstenaar)
Corot, Camille (kunstenaar)
Dürer, Albrecht (kunstenaar)
Rousseau, Théodore (1812-1867) (kunstenaar)
Michelangelo (kunstenaar)
Rembrandt (kunstenaar)
Zilcken, Philip (ontvanger/aangeschrevene)
Maris, Matthijs (auteur/correspondent)
Taal
Nederlands [TA]; Engels [TA]
Citaat
47 St.John's Wood Terrace,4 Januari '92. N.W. Waarde Heer Zilcken! Dank voor Uw schrijven! Ik hoop dat U met Uw werk slagen zult, het spijt me U er mij bijhaalt, daar valt niet veel te zeggen, ik heb het liever niet, met een beetje hulp zou het misschien anders geloopen zijn, misschien niet, maar je tijd to zitten verknoeien met voor de markt te werken, and geen hope nog kans te zien er uit te komen is genoeg om de duivel in je lijf te krijgen, en ten lange leste moet je nog zeggen ze hebben gelijk. (time is money) en als je aan je zelve begint te twijfelen is het heelemaal op. Ik ben blij Wisselingh me niet in de steek laat, ik zal misschien nog in staat zijn wat voort te brengen. Hij is geen gewone koopmandief, die het alleen te doen is zijn eigen vet te mesten. U maakt me aan het lachen met mijn etselaarij ik ben niet erg op de hoogte, probeerseltjes! het eenigste w ar ik in geslaagd ben geloof ik, is een vrouwtje onder een boom, wat ik aan Artz gegeven heb; zijn vrouw zal het misschien nog wel hebben,- en zelf gedrukt, ik had een pers en inkt en papier en alles wat ik noodig had, maar "business before everything" so I had to part with it, it bragt geen geld op. maar toen ik de tweede ging drukken was het niet meer het zelfde, i ik wist niet dat "point sèche" bij elke druk minder wierd, zoo de meer ik drukte de slechter, ik kwam bij toeval een tegen die ze voor de markt gedrukt hadden, verschrikkelijk zwart, en niks in, wat kan je er tegen doen! ze moesten een zeker getal hebben om geld te maken, ik had er niks in te zeggen, het is een heele geschiedenis geweest met de Zaaijer, ik had die zaakjes nooit bij de hand gehad, en wist niemand die me eenige raad kon geven, ik had een boek bij Lalanne, en zoo ik begon te werken, ik weet niet hoeveel blazen vernis ik er op verknoeid heb, it wouw niet vatten, de plaat was zoo vet, Wisselingh zijn neef was bij me om me te helpen, ten lange leste kwamen wij op het idée van de plaat schoon te maken met potash,- terpentyne was for no good, at last, het vatte. maar hoe het now zwart te krijgen? we hadden een losse trap die we uit elkaar zette,etc. ik vergeet, ik herinner me alleen dat toen we aan het branden waren het ding naar de laagte kwam en ten minste twee duimen regt overend in de grond stak; daarom niet getreurd een ander probeersel! ten lange leste was het genoeg zwart, maar by examining the plate, ik begon te twijfelen of het wel regt was, zoo van vooren af aan, weer over doen. totdat ik genoeg zekerheid had van de vernis; maar daar was de ding,ready to start, maarhoe? ik dacht als ik dat met kleine schrapjes te maken heb, ik zal er gek onder worden, zoo ik got hold of a large nail, een spijker, ik dacht ik zal het maar met de ruwe schaaf aanvangen, en vooruit berekend eerst het donker te laten bijten. maar toen ik alles in gereedheid had met het bad en water, daar kwamen geen bubbles op, ik had het koper niet geraakt! I wanted something sharper, but for goodness sake even then, very wee feeble little scratches, over again. zoo ik begon in te zien dat de breeye schaaf would not do, and that after all the quickest way would be the fine scratching business, zoo ik dacht geen moed verloren ik ben er eenmaal aan begonnen en zal zien hoe het afloopt. T Tot overmaat van ramp had ik alleen mijn middelste vingers to do it with. de bovenste rol van de pers kwam op mijn voorste vinger bij het opzetten, een mooie geschiedenis! Ik dacht daar heb je nouw everything what je noodig heb, en nouw kan je niet werken, nouw begon ik te bestudeeren de"retroussage" en elk schrapje uit te rekenen en elke tien minuten rust, anders kon ik er niet doorheen komen, een vervelend werkje! een ding van jezelf komt het er zoo niet op aan, maar ik had er mijn zin opgezet een Millet te maken, niet het schilderij, maar de man himself, zoo toen ik aan het drukken ging, kwam er niks van teregt, ik weet niet hoe lang of ik over een ding bezig was om de ink van de top oppervlak te krijgen, en toen ik in de pers bragt was the ink in de lijntjes droog, ik kon er niet mee overweg, de kleintjes dat ging, maar ik kon die groote niet handelen. van beroerigheid ging ik er schrappen over haalen met de "dry point" ik dacht die retroussage is toch naar de bliksem en daar komt niks van teregt, en dan begon ik het weer af te schrappen elke keer schrapte ik wat gebeten had weg, bij toeval Swan kwam me opzoeken; hij zeide waarom ga je niet naar een drukker? ik weet een goed address, zoo ik ging naar een drukker, het was zoo'n kwâje man, hij kon het niet doen! geen tijd, etc. kom terug zondag, en dan was hij er niet, en een uur ver. Zoo Swan zou met me mee gaan, en bij toeval de baas van het spul was er niet, zijn jongen zou een proef drukken en oh hemeltje! het was een goeije proef! how was it, I could have done such a thing! zoo geen moed verloren! aan het werk. maar de volgende waren zoo goed niet, meer dry point en meer geschrap. de baas van dat spul had me dat aangeraden, ten lange leste kon hij er zelf niks van maken. een andere drukker opgezocht. dat is een gescharrel om ze aan het verstand te brengen wat je hebben wil, zoo ik heb er maar teekeningen van zitten maken, uitvlakken met lapjes in terpentyne, zoo ten lange leste was het een misbaksel, Ik heb het over willen maken, omdat ik dacht het beter te doen. maar business before everything, time is money! het zou geen geld opbrengen, zoo elke keer me dat onder de neus gevreven wierd, dacht ik laat die verdomde wereld naar de hel verdommen; vetmesten, time is money, it was altijd verknoeien en geld verknoeien. what business had I to be forced to fatten up others? kunst is geen regeeringszaak. Waarom righten ze academies op? die worden van het land betaald, geen tijd verknoeijen om je slaaf te maken om dingen na te knoeijen voor wat doel? om je broodjes te verdienen. wat hebben die antieken daar mee te maken? het zoude zeker een goed ding zijn als ze academien oprichten waar je die zaakjes leeren kon, de beste manier om andere af te zetten, en de reghte dingen om broodjes te verdienen; een versmaker is een dichter, een schilderijenmaker is een kunstenaar, de idéen van een kunstenaar is photography to nature, exactly like, hier is een critic, Ruskin by name, he wrote in ink on a watercolour by Turner:"I don't know the place!"An other man Bruce wrote:"the place will be somewhere in the heaven of the painter's dream", no wonder Mr.Ruskin does not know. They critics dat is een pest, ik zal u een staaltje sturen, een van de voornaamste dag- of weekbladen, "Truth" by name. there is an other "The Atheneum", die man is gewent om elk ding wat goed is naar de laagte te halen en wat slegt is op te hemelen. die stomme blixems gaan altijd by the natuur, vier ramen in een huis en maakt drie, dat is geen waarheid. no truth in that, not exactly like. no plant on the forground, no leave on a three, wat een etchingmaker zeide van Corot, wat ik like in etchings is it represents the individual. Now I don't know ever have seen finer etchings than those of Corot, but now the stupid etchingmaker who knows all about it, runs them down, he "Corot" knew nothing about it, I hope u english verstaat; ik kan het niet helpen elke keer ik val in it, ik ben een boek aan het lezen wat Swan me geleend heeft, het leven van Albrecht Dürer. he says," (time is money) the attainment of true, artistic, and lovely execution in painting is hard to come unto; it needeth long time and a hand practiced (he could have said mind) to almost perfect freedom. Whoseever, therefore, falleth short of this cannot attain a right understanding (in matters of painting) for it cometh alone by inspiration from above, the art of painting cannot be truly judged save by such as are themselves good painters; from others verily is it hidden even as a strange tongue.- Many centuries ago the great art of painting was held in high honour by mighty kings and they made the excellent artists rich and held them worthy, accounting such inventiveness a creating power like God's, for the imagination of a good painter is full of figures, and were it possible for him to live for ever he would always have from his inwards idea's whereof Plato speaks, something new to set forth by the work of his hand, etc." So he talks of "inward ideas", and not where they go in for now-a-days, outward impressions', they found out photography would not do, so they go by impressions always outside themselves. Vosmaer zeide in his Klaegh ende vraege liedt, zalf had boven verf de eer, en, de oude kunstenaar had alleen te weten de echt geijkte kunst recepten leer, veilig mogt hij spier en knok vergeten. zie haar met realisme coquetteeren het bloed vol renaissance history. it is all very nice to see this in print."inward ideas" and echte kunst receptenleer, maar hoe het uit te werken? inspiratie from above! daar is meer noodig dan inspiratie, daar is de stof, en met all de inspiratie maakt verdomde stomme dingen, en zonder inspiratie gewoonlijk goeije. ik had nooit geen erge voorliefde voor Rousseau, ik vond zijn werk heel mooi, niet alles wat hij maakte. ik dacht die man denkt alleen om stof of the verf en execution ik kwam in een boek tegenover Rousseau, waar he zegt. "Must we not unceasingly elevate ourselves, surpass ourselves in this terrible vocation of a painter?" But with this reasoning an artist would consume his life on a picture.""well, yes", rejoined the uncompromising worker," a man should be courageous, faithful, rich enough to produce only one grand work, so that this work should be a masterpiece and glorify man in his creation; and moreover, a great painter is famous only by a unique work - Michael Angelo by his Last Judgement; Rembrandt by his Nightwatch etc. were I allowed to have a wish, it would be that I was a millionaire with nothing to do but to work upon the creation of a unique work; to devote myself to it, to suffer and enjoy it until I should be content with it. and after years of proof, I could sign it and say: there stops my strength,and there has my heart ceased to be. etc. Zoo de stumpert had ook voor de markt te werken en daarvan zijn kunstjes; maar millionaire, men kan het met minder doen als het eigen zelf betreft, als men alleen genoeg heeft om van te leven, die meer wil hebben, kan, met die zekere gerustheid van op iets te steunen meer maken, ze gooien zooveel geld weg, als een ieder maar een beetje had, als ze niet buiten schilders kunnen, academieën kunnen ze zeker niet maken, als ze daar duizenden aan besteden kunnen en prix de Rome! altijd naar hun stomme gouvernementen ideas, verpligt een zeker soort van schilderijen te maken grieken en romeinen en drapperien. Regnault begon er het land aan te krijgen toen hij in Rome was, en verlangde zijn eigen te ontwikkelen met het geld; zoo hij ging er uit (I heb een mooi book over h him, as U het lezen wil zal ik het U zenden) het is heel interessant. Ik zal er maar mee uitscheiden ik neem u tijd weg, ik had eerder moeten antwoorden, maar met al die feestdagen, it is saturday, als je begint te denken dat het maandag is. zoo good bye to you! met komplimenten, yours sincerely M Maris
Trefwoord
kunsthandelaar; etsen (drukprocedé); schildersuitrusting; zwart; atelier-inboedel; droge naald

Reacties

Geen reacties

Mijn selecties

Mijn selecties

Uw huidige selectie zal gewist worden. Wilt u doorgaan?