Mainmenu

Negentiende-eeuwse Atelierpraktijk

Ronner-Knip, Henriette, 1893-04-01, Henriëtte Ronner
Citaat
Bibliotheek
Elsevier's geïllustreerd maandschrift : verzameling van Nederlandsche letterkundige kunstwerken geïllustreerd door Nederlandsche kunstenaars (Link to publicatie)
Vorm
tijdschriftartikel
Vrije titel
Henriëtte Ronner
Begindatum
1893-04-01
Einddatum
1893-05-01
Opmerking datering
1893, dl. 1 (januari-juni)
Trefwoord persoon
Ronner-Knip, Henriette (kunstenaar)
Knip, Josephus Augustus (kunstenaar)
(auteur/correspondent)
Taal
Nederlands [TA]
Citaat
Als geschenk, ter gelegenheid van haar elfden verjaardag, vond de kleine meid namelijk bij haar binnentreden in de huiskamer een voor haar passend schilderezeltje en daarbij het noodige geld ter aanschaffing van al het overige vereischte materieel eens schilders. Gelukkig was zij nu in de hoogste mate, want niet alleen zag zij hier de vervulling van haren vurigen wensch als eene heusche artiste met olieverf te mogen schilderen, maar zij wist thans ook dat haar vader ditmaal ernstig besloten had van haar eene schilderes te maken. En hoe ernstig de heer Knip dit voornemen had opgevat, en hoe streng hij op de uitvoering daarvan waakte, zou Henriëtte reeds den volgenden dag merken; want van toen af moest zij, van 't eerste krieken van den morgen tot de vallende duisternis, voortdurend werkzaam zijn in haar vaders atelier. De eenige verpoozing die haar werd toegestaan, was de etenstijd, en een dagelijksch verblijf van twee uren in eene stikdonkere kamer, waardoor de blinde vader hoopte het gezicht van zijn kind te versterken en haar te vrijwaren tegen het onheil, dat hem genoodzaakt had in de volle rijpheid van zijn talent het penseel te laten vallen. Menig voor de kunst blakend jongeling met ijzersterk gestel zou, na weinige weken eener dusdanige leefwijze, zich daartegen niet bevoeld en het palet voor goed aan den nagel gehangen hebben. De van alle genoegens verstoken Henriëtte echter achtte geen arbeid te zwaar en voelde veeleer hare liefde tot de kunst met elken dag van arbeid ook getuige was van aanmerkelijke vorderingen, elke dag van oefening de zekerheid van haren blik en hare vaardigheid van toets verhoogde. In een nieuw en onmetelijk veld van studie zag zij zich verplaatst toen hare familie de residentie verliet om zich in de nabijheid van 's Hertogenbosch op het land te vestigen. Aan modellen en onderwerpen was hier geen gebrek: huisdieren en vee, hutten en hoeven, velden en weiden, bosschen en heuvels werden door de onvermoeide autodidacte op 't doek geworpen; voor haar was het eene genoegzame afleiding en verpoozing als zij, na eene dierenstudie te hebben voltooid, van genre wisselde en onmiddelijk aan een landschap begon. De vruchten van met zooveel ijver doorgedreven studie bleven niet uit: op haar vijftiende jaar - een ouderdom dus waarin de meeste schilders nauwelijks de eerste schreden zetten op den weg der kunst - werd zij met de heuglijke tijding verrast dat een doekje, door haar naar eene tenstoonstelling te Dusseldorp gezonden, reeds dadelijk een kooper had gevonden. De blijdschap, waarmede dit bericht haar vervulde, was niet zoozeer nog verwekt door de waardeering die aan haar werk was ten deel gevallen, als wel door de aldus gewonnen zekerheid, met de voortbrengselen van haar penseel in het onderhoud harer familie te kunnen voorzien.
Trefwoord
schilderen; leerling; atelieropleiding; verkopen; invloed omgeving kunstenaar op schilderij

Reacties

Geen reacties

Mijn selecties

Mijn selecties

Uw huidige selectie zal gewist worden. Wilt u doorgaan?